ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2019: ΣΠΥΡΟΣ ΒΟΥΓΙΑΣ

Οι 20 λέξεις του Σπύρου Βούγια για τη Θεσσαλονίκη

Συνέντευξη για την Parallaxi και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Κουγιουμτζόπουλο

Από το Βαρδάρι ξεκινάει η χιλιομετρική μέτρηση των αποστάσεων στη Θεσσαλονίκη. Είναι το σημείο 0, “της γραφής” (θα έλεγε ο Μπαρτ), ή της ζωής (θα έλεγα εγώ, που μου αρέσει να παραφράζω).

Η βίλλα Αλλατίνι εγκαταλείφθηκε στη φθορά, όταν τα φιλόδοξα επιχειρηματικά σχέδια σκόνταψαν σε εύλογες ή παράλογες αντιδράσεις. Η προσπάθεια δεν έγινε σωστά: Έπρεπε ο δήμος, μαζί με τους ιδιοκτήτες να συζητήσουν με διαφάνεια ένα κοινό σχέδιο ανάπλασης του οικοπέδου.

Στην πλατεία Αριστοτέλους, σκηνοθέτησα την ανοιχτή προεκλογική μου συγκέντρωση τον Οκτώβριο του ’98, εκείνη την ευφορική στιγμή. Ήθελα να μοιάζει με θερινό σινεμά γι’ αυτό τη γεμίσαμε πάνινες πολυθρόνες, ενώ η εξέδρα των ομιλητών ήταν μια οθόνη. Ήταν μια μαγική βραδιά, η ταινία άρεσε πολύ και έκοψε πολλά εισιτήρια.

Άκουγα μικρός ότι στο Σέιχ Σου τριγυρνούσε ο Δράκος και φοβόμουν να πάω. Αργότερα, στην εφηβεία, είχα βρει ένα κρυφό μέρος για ραντεβού, με ένα βραχάκι σε ένα ξέφωτο που βλέπει όλη την πόλη, πάνω στο δρόμο που κατεβαίνει από τον Ζωολογικό Κήπο στις 40 Εκκλησιές.

Είμαι υπέρ της ανάπλασης της πλατείας Ελευθερίας, ακόμη και χωρίς υπόγειο πάρκινγκ. Όχι μόνο γιατί θα μετατραπεί σε πάρκο μνήμης για τους Εβραίους συμπολίτες που εξοντώθηκαν,αλλά και γιατί θα βελτιωθεί πολύ η εικόνα της πόλης σε ένα από τα πιο προβεβλημένα σημεία της.

Στην αγορά Βλάλη (το γνωστό μας Καπάνι), μπαίνω συνήθως από την πύλη της Αριστοτέλους και κινούμαι παράλληλα με την Ερμού, μέχρι τη Βενιζέλου. Χάνομαι για λίγο μέσα στα χρώματα, τα αρώματα και τον εξωτισμό της, για να αποφύγω το θόρυβο και την ένταση του δρόμου. Βγαίνω συνήθως στη γωνία της Σπανδωνή, όπου δολοφονήθηκε ο Λαμπράκης.

Στην Τούμπα πήγα πρώτη φορά στο γήπεδο με τον θείο μου τον Τένη. Ανυπομονούσα τρελά να φτάσω και τον τραβούσα απ’ το χέρι. Όταν περάσαμε το γεφυράκι της Υφανέτ, άκουσα τα μεγάφωνα του γηπέδου να παίζουν το «Απόψε φίλα με» του Μανώλη Χιώτη με τη Μαίρη Λίντα και ησύχασα. Το ψηφοδέλτιο μας για την Δ’ κοινότητα στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές θα ονομάζεται «ΠΟΛΗχρωμη Τούμπα».

Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης έχει μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης με τις επενδύσεις που θα γίνουν και τη βελτίωση της σιδηροδρομικής του σύνδεσης με τη Βαλκανική ενδοχώρα. Από την πρώτη του προβλήτα μπορούν να δουν όλοι τη Θεσσαλονίκη από την ωραιότερη πλευρά της, τη θηλυκή, δηλαδή από τη θάλασσα.

Στη Β’ δημοτική κοινότητα, η γειτονιά της Παναγίας Φανερωμένης έχει ιδιαίτερο ύφος και διαφορετικά προβλήματα από την Ξηροκρήνη. Ξεχωρίζει και λόγω του διάσημου μπουγατσατζίδικου του Φίλιππου Μπαντή, που τελικά δεν μπήκε στο κοινοτικό μας ψηφοδέλτιο αλλά προτίμησε αυτό του ΚΚΕ. Καλή του επιτυχία!

Η παραμονή της ΔΕΘ στο κέντρο και η αναβάθμιση που ετοιμάζεται είναι σωστή. Πρέπει όμως να διατηρηθούν τα περίπτερα 1 και 2 που παρουσιάζουν μεγάλο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον και να μετατραπεί σε μητροπολιτικό πάρκο, κάνοντας πράσινο το 50% τουλάχιστον του σημερινού της οικοπέδου.

Η Νέα Παραλία, το θαυμάσιο αυτό αστικό πάρκο, άλλαξε την εικόνα της πόλης στο θαλάσσιο μέτωπο και έδωσε τεράστια διέξοδο αναψυχής στους Θεσσαλονικείς τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να την προστατεύουμε και να την συντηρούμε, ως κόρη οφθαλμού. Η Δυτική είσοδος βελτίωσε την πρώτη εικόνα της πόλης αλλά, λόγω της οικονομικής κρίσης, δεν ολοκλήρωσε την αναμενόμενη επίδρασή της. Ίσως, με την ανέγερση του Μουσείου του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος, να επιταχυνθεί η ανάπτυξη και η αναβάθμισή της.

Ο αντικαπνιστικός είναι νόμος του κράτους και πρέπει να εφαρμοστεί παντού και αυστηρά. Αυτό σημαίνει περισσότερο και συστηματικό έλεγχο αλλά και καμπάνιες ενημέρωσης και αλλαγής της νοοτροπίας των πολιτών και των επιχειρηματιών.

Όπως και όλες οι καινοτομίες, το φαινόμενο του airbnb πρέπει να εξεταστεί, να φορολογηθεί και να αξιολογηθεί σωστά. Έτσι θα περιοριστούν οι βίαιες και αρνητικές του επιπτώσεις στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης.

Η λύση στο πρόβλημα της καθαριότητας είναι η ανακύκλωση. Αυτό σημαίνει συμμετοχή του πολίτη, διαλογή στην πηγή (στο σπίτι) σε 4 διαφορετικές κατηγορίες (γυαλί, πλαστικό, χαρτί, μέταλλο). Έτσι θα μειωθεί κατά πολύ το έργο της αποκομιδής, και επομένως και τα ανταποδοτικά δημοτικά τέλη καθαριότητας.

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης οφείλεται κυρίως στην έλλειψη χώρων, στην απουσία αστυνόμευσης και στην κακή νοοτροπία σε σχέση με τη στάθμευση. Το διπλοπαρκάρισμα είναι μια δική μας, αποκλειστική ευρεσιτεχνία με «ονομασία προέλευσης», κάτι σαν το Θεσσαλονικιώτικο κουλούρι.

Η σύνθετη λέξη «τραπεζοκαθίσματα» μπήκε τα τελευταία χρόνια στη ζωή μας επηρεάζοντας αρνητικά τη φυσιογνωμία της πόλης. Οι πεζόδρομοι μετατρέπονται σε «τραπεζόδρομους» και η μάχη για την ανάκτηση του δημόσιου χώρου χάνεται. Χρειάζεται ένας ειλικρινής διάλογος με τους επιχειρηματίες και ισονομία στις τολμηρές αποφάσεις του δήμου.

Είναι στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα και θέμα προσωπικής αξιοπρέπειας να μπορείς να επιλέξεις (εφ’ όσον υπάρχει αποτεφρωτήριο) τον τρόπο της ταφής, όπως επέλεξες και τον τρόπο της ζωής σου.

«Αναψυκτήριο» είναι μια λέξη δροσερή, που μου θυμίζει στο πάρκο του Ξαρχάκου, σατιρικές επιθεωρήσεις σε ανοιχτά θέατρα, λευκά ανδρικά πουκάμισα, κόκκινα γυναικεία χείλη, όλα τα παιδικά μου καλοκαίρια στην πυρακτωμένη πόλη.

Δεν είμαι ποδηλάτης αλλά μου αρέσει το ποδήλατο και υποστηρίζω πάντα με τις προτάσεις μου την ασφαλή και άνετη κίνησή του. Θυμάμαι, άλλωστε, πάντοτε τον εξαίσιο ορισμό του Ανδρέα Εμπειρίκου : «Η ποίησις είναι ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου» και γνωρίζω πως «Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος».

Σπύρος Βούγιας | ΠΟΛΗχρωμη Θεσσαλονίκη - λογότυπο

ΣΠΥΡΟΣ ΒΟΥΓΙΑΣ

Ο ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

Σπύρος Βούγιας | ΠΟΛΗχρωμη Θεσσαλονίκη - λογότυπο